اگه شمام مثل من هستید حتما به این موضوع دائما فکر میکنید. این فلان دوست یا فلان دختر یا فلان همسر ارزش داره کنارم باشه؟ آیا اصلا این مملکت آدماش ارزش دارن وقتم رو حرومش کنم؟
سوال سخت و صد البته به جایی هستش میدونید چون بلاخره یه جای کار باید دست از دویدن و فرار کردن و استرس کشیدن و سعی و تلاش برداشت و پرسید چرا؟
پیش از قضاوت راجع به دیگران یا هر چیزی همیشه باید مراقب رعایت عدالت راجع بهشون بود چون اگه ما درست قضاوت نکنیم چه فرقی با یه جاهل بی خبر از همه جاداریم؟ قطعا عدل نداشته باشیم حرف ما هیچ ارزشی نخواهد داشت و در نتیجه هر چقدر هم که بخوایم روی قضاوت مون عمیق تر مطالعه کنیم هم فکر برای انتشارش پیدا نمی کنیم.
ارزش کلام رو هیچ وقت دست کم نگیرید! یه کلام درست میتونه آشوب درون خیلی از افراد رو آرام کنه. مثلا من خودم خیلی به دخترای جامعه مون فکر می کنم اینکه چقده افسسار گسیخته و شیطون شدن! جیگر شونو خام خام بخورم. اینکه این دخترا چطور قبل ازدواج هر کاری که دلشون بخواد میکنن و بعد با هزار دوز و کلک خاک بر سر داماد محترم میکنن تن منو میلرزوند.
ولی تو کلاس دانش خانواده که بودیم استاد بعد کلی حرف که راجع به مضرات رابطه آزاد زد به مبحث شیرین ازدواج موقت رسید که بسیار به دل همه نشست ؛).این موضوع خیلی فکر منو به خودش مشغول کرد چون قطعا هیچ کدوم از ما جوون ها برای بار اول هیچ وقت راضی نمیشیم با یه دختر که قبلا ازدواج موقت کرده ازدواج کنیم!
همه ما جلزوولز میکنیم که آی دختر اگه دست بخوره بهش ارزشش فلان میشه و بیسان میشه. درحالی که از نظر اسلام دختری که قبل از ازدواج به صورت موقت با مرد دیگه ای ازدواج کرده باشه هیچ از ارزشش(طهارت و پاکدامنی اش)کم نمیشه!
از اون روز که به این کشف مهم رسیدم یکی از جلزوولز هام کم شده و راحتر از قبل به بودن و ازدواج با جیگرای مملکت ام تفکر میکنم. عاشق تک به تک شونم و دستاشونو از دور میبوسم...